Wednesday, January 7, 2026
My Words on Viswanatha Satyanarayana : Part 3 (English) విశ్వనాథ గురించి...
My Words on Viswanatha SatyanarayanaPart 3
He opens one of those
novels, describing the pitter patter of the mid-summer showers. He goes on
saying that if you stay put, sleeping on the roof, thinking the rain would
cease, it would make your covers wet. But if you get up and go down, it would
cease even before you go into the house. With the same breath, He would explain
a scheme of bringing irrigation waters to the parched lands in an innovative
way. Pavani, his youngest son, recollected father’s discussions with Shri K.L.
Rao, the irrigation expert, about the various ways of bringing water to the
lands. He was assiduously collecting
material to be used at suitable places. Even if He takes up narration of an
irrelevant subject during a story, it would equally sound interesting. In one of those novels, perhaps
‘Samudrapudibba’ He writes of frogs that lay dried up during summer and come to
life after rains and start their cacophonic orchestra! Whoever said He was
unscientific? His observation was so keen. He boldly claimed that his writings
contain all the knowledge that He collected from all over the world.
If He was old styled and
against progress, he would not write novels like ‘Cheliyalikatta’ and ‘Terachi
Raju’. The ideas about human relations
expressed through the characters in these novels are examples of His thought
process. He was more progressive than the most progressive perhaps!
It’s interesting that He
lived and taught in Karimnagar. He inquired and collected details about the
mendicant tradition of Bavaji’s at Yelagandala Matham nearby. These Sadhus were
great musicians. They had their own ways of music. Taking cue from this, He
composed a novel under the title ‘Mroyu Tummeda’. This is perhaps one of his
novels which go beyond the comprehension of readers who even sympathise with
his style and subject. ‘Bhramaravasinividya’ a way of meditating on classical
music and the associated Goddess that He explains in this novel, is worth a
lot.
A mention must be made of
the mystery novel ‘Puli mruggu’ that would make any writer of suspense
thrillers go bonkers. In this novel, a
man keeps turning into a tiger. One cannot imagine what made Him pick up such a
theme and write a sensational work. Pavani, tried bringing this novel in the
usual language that appears in magazines of the present day. The experiment did
not really give any good results. ‘Puli mruggu’ was approved to be made into a
TV serial. It never happened. It could never happen perhaps. The imagination
required and such skills to turn the story into a visual feat using lot of
technical methods, is not at hand so easily. The present day graphic driven
film people also may not come equal to the task.
Puranam Subramanya Sharma,
writer and magazine editor says, that the orthodoxy and the stubborn belief in
traditions in Him is perhaps a cover that He intentionally arranged for self.
His humanism and love for life were no means lesser. He says VS was one of those
who could not be an example of justified combination of old and new during the
times when new values, new beliefs and new ways of life were not yet well
defined!
Katuri Venkateswararao, a
great poet and close family friend of Him says, if great poets could imagine a
theme in ten ways, VS could do the same in hundred ways! Writing great works
for Him says Katuri, is like playing marbles!
His works deserve to be
read by the entire world. Only since Tagore translated his own works into
English, world noticed him. Not all of His works are could be translated. But
those that are, should be made available to readers of other languages!
Once again to say, geniuses
are rare! But there are geniuses! And there is Him, the writer, poet and many
more things, and is called Viswanatha Satyanarayana! Could there be another one
like him? There never was! There never is! There never would be! That is Him,
the true Monarch! Kavisamrat!!
He opens one of those
novels, describing the pitter patter of the mid-summer showers. He goes on
saying that if you stay put, sleeping on the roof, thinking the rain would
cease, it would make your covers wet. But if you get up and go down, it would
cease even before you go into the house. With the same breath, He would explain
a scheme of bringing irrigation waters to the parched lands in an innovative
way. Pavani, his youngest son, recollected father’s discussions with Shri K.L.
Rao, the irrigation expert, about the various ways of bringing water to the
lands. He was assiduously collecting
material to be used at suitable places. Even if He takes up narration of an
irrelevant subject during a story, it would equally sound interesting. In one of those novels, perhaps
‘Samudrapudibba’ He writes of frogs that lay dried up during summer and come to
life after rains and start their cacophonic orchestra! Whoever said He was
unscientific? His observation was so keen. He boldly claimed that his writings
contain all the knowledge that He collected from all over the world.
If He was old styled and
against progress, he would not write novels like ‘Cheliyalikatta’ and ‘Terachi
Raju’. The ideas about human relations
expressed through the characters in these novels are examples of His thought
process. He was more progressive than the most progressive perhaps!
It’s interesting that He
lived and taught in Karimnagar. He inquired and collected details about the
mendicant tradition of Bavaji’s at Yelagandala Matham nearby. These Sadhus were
great musicians. They had their own ways of music. Taking cue from this, He
composed a novel under the title ‘Mroyu Tummeda’. This is perhaps one of his
novels which go beyond the comprehension of readers who even sympathise with
his style and subject. ‘Bhramaravasinividya’ a way of meditating on classical
music and the associated Goddess that He explains in this novel, is worth a
lot.
A mention must be made of
the mystery novel ‘Puli mruggu’ that would make any writer of suspense
thrillers go bonkers. In this novel, a
man keeps turning into a tiger. One cannot imagine what made Him pick up such a
theme and write a sensational work. Pavani, tried bringing this novel in the
usual language that appears in magazines of the present day. The experiment did
not really give any good results. ‘Puli mruggu’ was approved to be made into a
TV serial. It never happened. It could never happen perhaps. The imagination
required and such skills to turn the story into a visual feat using lot of
technical methods, is not at hand so easily. The present day graphic driven
film people also may not come equal to the task.
Puranam Subramanya Sharma,
writer and magazine editor says, that the orthodoxy and the stubborn belief in
traditions in Him is perhaps a cover that He intentionally arranged for self.
His humanism and love for life were no means lesser. He says VS was one of those
who could not be an example of justified combination of old and new during the
times when new values, new beliefs and new ways of life were not yet well
defined!
Katuri Venkateswararao, a
great poet and close family friend of Him says, if great poets could imagine a
theme in ten ways, VS could do the same in hundred ways! Writing great works
for Him says Katuri, is like playing marbles!
His works deserve to be
read by the entire world. Only since Tagore translated his own works into
English, world noticed him. Not all of His works are could be translated. But
those that are, should be made available to readers of other languages!
Once again to say, geniuses
are rare! But there are geniuses! And there is Him, the writer, poet and many
more things, and is called Viswanatha Satyanarayana! Could there be another one
like him? There never was! There never is! There never would be! That is Him,
the true Monarch! Kavisamrat!!
Tuesday, January 6, 2026
జాతక కథలు 113 రహస్యంగా : Jataka Tales - Sheela vimamsana Jatakam...
జాతక కథలు 113 రహస్యంగా
శీల విమంషణ జాతకం
జేతవనంలో ఉండగా
బుద్ధుడు శీల నియంత్రణ గురించిన ఈ కథను చెప్పాడు.
ఒకానొక రాత్రి
అప్పుడప్పుడే దీక్ష పొందిన 500 మంది భిక్కులు తీవ్రంగా ఆలోచనలో పడి తిరిగి మామూలు
జీవితంలోకి వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వారిని కాపాడే ఉద్దేశంతో బుద్ధుడు
ఆనందుని పిలిచి ఆ బిక్కులందరినీ జేతవనంలో సమావేశపరచమన్నాడు. అందరూ వచ్చారు.
బుద్ధుడు వారిని సంబోధిస్తూ “భిక్షువులారా గతంలో ఒకసారి ఒక బుద్ధిగల మానవుడు తప్పు చేయడాన్ని
ఏ రకంగానూ దాచలేము అని అర్థం చేసుకొని తప్పులు చేయకుండా బతకగలిగాడు”, అంటూ ఒక కథ వారికి చెప్పాడు.
పూర్వం బ్రహ్మదత్తుడు
కాశీరాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తున్న సమయంలో బోధిసత్వుడు ఒక బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో
జన్మించాడు. చదువుకోవడానికి సరైన సమయం వచ్చిన తరువాత ఆ బాబును ఒక పేరుగల గురువు
వద్ద చేర్చారు. ఆ గురువుగారి వద్ద 500 మంది శిష్యులు ఉండేవారు.
ఆ గురువుగారికి
అందమైన ఒక కూతురు ఉండేది. ఆమె పెళ్లి వయసుకు వచ్చింది. తగిన భర్తను వెతకాలని
గురువుగారు ప్రయత్నంలో పడ్డారు. నా వద్ద గల యోగ్యులైన శిష్యులలో ఒకరిని ఎంచుకుంటే
బాగుంటుంది అనుకున్నారు.
ఒకనాడు ఆయన
శిష్యులందరినీ ఒకచోట చేర్చి ఒక ప్రకటన చేశారు. “శిష్యులారా! నాకు పెళ్లి ఈడుకు వచ్చిన ఒక
కూతురు ఉన్నది. ఆమెకు పెళ్లి చేయాలని అనుకుంటున్నాను. మరి అంతకుముందు ఆమెకు తగిన
దుస్తులు, నగలు అన్ని ఏర్పాటు చేయాలి కదా అటువంటి వస్తువులను మీరు దొంగిలించి
తేవాలని నా నిర్ణయం. వెలగల వస్తువులు ఏవైనా సరే, కానీ ముఖ్యంగా, వాటిని మీరు పూర్తి రహస్యంగా ఎవరూ
చూడకుండా దొంగిలించాలి. మీరు ఆ వస్తువు దొంగిలించినట్టు ఎవరైనా చూసినట్లయితే
అటువంటి వస్తువు నాకు అవసరం లేదు. దొంగిలించిన వస్తువులను నేరుగా నా వద్దకు
తీసుకురండి. వివరం చెప్పండి. అయితే ఎవరూ చూడకుండా వాటిని సేకరించాలి” అన్నారు ఆ
గురువుగారు.
శిష్యులు గురువు
చెప్పిన నిబంధనను అంగీకరించి తమ ప్రయత్నంలో పడ్డారు. పోటీలో నిజంగా గెలిస్తే తమకు
ఒక చక్కని భార్య దొరుకుతుంది అని వారి ఆనందం. ఇక రాత్రి, పగలు, వారు నగరంలో దొంగ చాటుగా వెళ్లి దుస్తులు, నగలు, ఇతర వెలగల సామాన్లు దొంగలించుకు వచ్చారు. ఒకరి తరువాత ఒకరు ఆ
వస్తువులన్నింటినీ గురువుగారికి చేర్చారు. గురువుగారు వాటన్నింటినీ వివరంగా
దొంగిలించిన వారి పేర్లతో పాటు ఒక పట్టికలో నమోదు చేసుకున్నారు.
గురువుగారు అందుకు
ఏర్పాటు చేసిన గది నిండిపోయింది. అప్పుడు ఆయన శిష్యులందరినీ పిలిపించారు. అందులో
ఒక శిష్యుడిని ముందుకు పిలిచి, “నీవు ఒక్కడవు నాకోసం ఏమీ తేనేలేదు”,
అన్నారు.
“నిజమేనండీ, గురువుగారూ”, అన్నాడు ఆ శిష్యుడు.
“ఏం? ఎందుకని?” గురువుగారు ప్రశ్నించారు.
“గురువుగారూ,
మీరు ఈ దొంగతనాలన్నింటినీ మేము అతి రహస్యంగా చేయాలని కదా చెప్పారు. తప్పు చేసే
తీరును రహస్యంగా ఉంచడం కుదరదని నాకు అనిపించింది. దుర్మార్గంగా చేసే ఏ పనీ
రహస్యంగా ఉండదు. తెలివి తక్కువవారు తాము చాలా తెలివిగానే దొంగిలించాము అనుకోవచ్చు.
కానీ ఎవరో ఒకరు ఆ సంగతిని గమనించే ఉంటారు. కనుక నేను ఏ వస్తువు తేలేదు”, అన్నాడు శిష్యుడు.
ఆ మాటలతో గురువుగారు
ఎంతో సంతృప్తి చెందారు. మిగతా శిష్యులతో వారు దొంగలించిన వస్తువులను ఎవరివి వారికి
అప్పగించి క్షమాపణలు చెప్పమన్నారు.
అల్లుడు కాబోతున్న
శిష్యుడిని పిలిచి “యువకుడా, నా వద్ద కావాలసినంత ఆస్తి ఉన్నది. నా కుమార్తె పెళ్లి కొరకు
ఎటువంటి వస్తువులకు నాకు లోటు లేదు. నేను నిజానికి ఒక గుణవంతుడైన యువకుని వెతకాలని
మాత్రమే ప్రయత్నించాను. కనుక మీకు అందరికీ ఇదొక పరీక్షగా పెట్టాను. అందరిలోకి మా
అమ్మాయి చేయి పట్టడానికి నీ ఒక్కడివే యోగ్యుడైన వాడవని తేలింది”,
అన్నారు.
చిరకాలంలోనే
అమ్మాయిని తగిన దుస్తులు, నగలతో అలంకరించి ఆ శిష్యుడితో ఆమెకు పెళ్లి జరిపించారు.
ఈ కథ చెప్పి బుద్ధుడు, “భిక్షువులారా! తెలివిలేని శిష్యులు మూర్ఖంగా ప్రవర్తించి
పెళ్లి చేసుకునే అవకాశాన్ని పోగొట్టుకున్నారు. తెలివిగల ఒక శిష్యుడు మాత్రం తన
నీతివంతమైన ప్రవర్తనతో చక్కని భార్యను పొంది గురువు అభిమానానికి పాత్రుడయ్యాడు. కథ
విన్నారు కదా?” అన్నాడు.
ఆ తరువాత ఆ 500 మంది
బిక్షువులు సన్మార్గంలో విద్య గడించి అర్హతులయ్యారు.
బుద్ధుడు కథ గురించి
చెబుతూ “సారీపుత్త
ఆ కథలోని గురువు, ఇక నేను ఆ తెలివీ, నీతీ గల శిష్యుడను” అని విషయం
వివరించాడు.
జాతక కథలు 113 రహస్యంగా
శీల విమంషణ జాతకం
జేతవనంలో ఉండగా
బుద్ధుడు శీల నియంత్రణ గురించిన ఈ కథను చెప్పాడు.
ఒకానొక రాత్రి
అప్పుడప్పుడే దీక్ష పొందిన 500 మంది భిక్కులు తీవ్రంగా ఆలోచనలో పడి తిరిగి మామూలు
జీవితంలోకి వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వారిని కాపాడే ఉద్దేశంతో బుద్ధుడు
ఆనందుని పిలిచి ఆ బిక్కులందరినీ జేతవనంలో సమావేశపరచమన్నాడు. అందరూ వచ్చారు.
బుద్ధుడు వారిని సంబోధిస్తూ “భిక్షువులారా గతంలో ఒకసారి ఒక బుద్ధిగల మానవుడు తప్పు చేయడాన్ని
ఏ రకంగానూ దాచలేము అని అర్థం చేసుకొని తప్పులు చేయకుండా బతకగలిగాడు”, అంటూ ఒక కథ వారికి చెప్పాడు.
పూర్వం బ్రహ్మదత్తుడు
కాశీరాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తున్న సమయంలో బోధిసత్వుడు ఒక బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో
జన్మించాడు. చదువుకోవడానికి సరైన సమయం వచ్చిన తరువాత ఆ బాబును ఒక పేరుగల గురువు
వద్ద చేర్చారు. ఆ గురువుగారి వద్ద 500 మంది శిష్యులు ఉండేవారు.
ఆ గురువుగారికి
అందమైన ఒక కూతురు ఉండేది. ఆమె పెళ్లి వయసుకు వచ్చింది. తగిన భర్తను వెతకాలని
గురువుగారు ప్రయత్నంలో పడ్డారు. నా వద్ద గల యోగ్యులైన శిష్యులలో ఒకరిని ఎంచుకుంటే
బాగుంటుంది అనుకున్నారు.
ఒకనాడు ఆయన
శిష్యులందరినీ ఒకచోట చేర్చి ఒక ప్రకటన చేశారు. “శిష్యులారా! నాకు పెళ్లి ఈడుకు వచ్చిన ఒక
కూతురు ఉన్నది. ఆమెకు పెళ్లి చేయాలని అనుకుంటున్నాను. మరి అంతకుముందు ఆమెకు తగిన
దుస్తులు, నగలు అన్ని ఏర్పాటు చేయాలి కదా అటువంటి వస్తువులను మీరు దొంగిలించి
తేవాలని నా నిర్ణయం. వెలగల వస్తువులు ఏవైనా సరే, కానీ ముఖ్యంగా, వాటిని మీరు పూర్తి రహస్యంగా ఎవరూ
చూడకుండా దొంగిలించాలి. మీరు ఆ వస్తువు దొంగిలించినట్టు ఎవరైనా చూసినట్లయితే
అటువంటి వస్తువు నాకు అవసరం లేదు. దొంగిలించిన వస్తువులను నేరుగా నా వద్దకు
తీసుకురండి. వివరం చెప్పండి. అయితే ఎవరూ చూడకుండా వాటిని సేకరించాలి” అన్నారు ఆ
గురువుగారు.
శిష్యులు గురువు
చెప్పిన నిబంధనను అంగీకరించి తమ ప్రయత్నంలో పడ్డారు. పోటీలో నిజంగా గెలిస్తే తమకు
ఒక చక్కని భార్య దొరుకుతుంది అని వారి ఆనందం. ఇక రాత్రి, పగలు, వారు నగరంలో దొంగ చాటుగా వెళ్లి దుస్తులు, నగలు, ఇతర వెలగల సామాన్లు దొంగలించుకు వచ్చారు. ఒకరి తరువాత ఒకరు ఆ
వస్తువులన్నింటినీ గురువుగారికి చేర్చారు. గురువుగారు వాటన్నింటినీ వివరంగా
దొంగిలించిన వారి పేర్లతో పాటు ఒక పట్టికలో నమోదు చేసుకున్నారు.
గురువుగారు అందుకు
ఏర్పాటు చేసిన గది నిండిపోయింది. అప్పుడు ఆయన శిష్యులందరినీ పిలిపించారు. అందులో
ఒక శిష్యుడిని ముందుకు పిలిచి, “నీవు ఒక్కడవు నాకోసం ఏమీ తేనేలేదు”,
అన్నారు.
“నిజమేనండీ, గురువుగారూ”, అన్నాడు ఆ శిష్యుడు.
“ఏం? ఎందుకని?” గురువుగారు ప్రశ్నించారు.
“గురువుగారూ,
మీరు ఈ దొంగతనాలన్నింటినీ మేము అతి రహస్యంగా చేయాలని కదా చెప్పారు. తప్పు చేసే
తీరును రహస్యంగా ఉంచడం కుదరదని నాకు అనిపించింది. దుర్మార్గంగా చేసే ఏ పనీ
రహస్యంగా ఉండదు. తెలివి తక్కువవారు తాము చాలా తెలివిగానే దొంగిలించాము అనుకోవచ్చు.
కానీ ఎవరో ఒకరు ఆ సంగతిని గమనించే ఉంటారు. కనుక నేను ఏ వస్తువు తేలేదు”, అన్నాడు శిష్యుడు.
ఆ మాటలతో గురువుగారు
ఎంతో సంతృప్తి చెందారు. మిగతా శిష్యులతో వారు దొంగలించిన వస్తువులను ఎవరివి వారికి
అప్పగించి క్షమాపణలు చెప్పమన్నారు.
అల్లుడు కాబోతున్న
శిష్యుడిని పిలిచి “యువకుడా, నా వద్ద కావాలసినంత ఆస్తి ఉన్నది. నా కుమార్తె పెళ్లి కొరకు
ఎటువంటి వస్తువులకు నాకు లోటు లేదు. నేను నిజానికి ఒక గుణవంతుడైన యువకుని వెతకాలని
మాత్రమే ప్రయత్నించాను. కనుక మీకు అందరికీ ఇదొక పరీక్షగా పెట్టాను. అందరిలోకి మా
అమ్మాయి చేయి పట్టడానికి నీ ఒక్కడివే యోగ్యుడైన వాడవని తేలింది”,
అన్నారు.
చిరకాలంలోనే
అమ్మాయిని తగిన దుస్తులు, నగలతో అలంకరించి ఆ శిష్యుడితో ఆమెకు పెళ్లి జరిపించారు.
ఈ కథ చెప్పి బుద్ధుడు, “భిక్షువులారా! తెలివిలేని శిష్యులు మూర్ఖంగా ప్రవర్తించి
పెళ్లి చేసుకునే అవకాశాన్ని పోగొట్టుకున్నారు. తెలివిగల ఒక శిష్యుడు మాత్రం తన
నీతివంతమైన ప్రవర్తనతో చక్కని భార్యను పొంది గురువు అభిమానానికి పాత్రుడయ్యాడు. కథ
విన్నారు కదా?” అన్నాడు.
ఆ తరువాత ఆ 500 మంది
బిక్షువులు సన్మార్గంలో విద్య గడించి అర్హతులయ్యారు.
బుద్ధుడు కథ గురించి
చెబుతూ “సారీపుత్త
ఆ కథలోని గురువు, ఇక నేను ఆ తెలివీ, నీతీ గల శిష్యుడను” అని విషయం
వివరించాడు.
Monday, January 5, 2026
M D Ramanathan Endaro Mahanubhavulu Sri ragam ఎమ్ డి రామనాథన్ - ఎందరో మహానుభావులు - శ్రీరాగం
ఎమ్ డి రామనాథన్
ఎందరో మహానుభావులు - శ్రీరాగం
సద్గురు త్యాగరాజస్వామివారి చరణ కమలములకు నివేదన
vyAsO naigama charchaya mrudugira valmIka janmAmunihi
vairAgyE shuka yEva bhakti vishayE prahlAda yEva swayam
brahmA nAradaapratimayOh sangIta sAhityayOh
yO rAmamrutapAna nirjita sivastam tyAgarAjam bhajE
Tyagaraja Pancharatna kriti
with Alapana and swarakalpana
Short Tani also
An hour long presentation!
Humbly submitted on Pushya Bahula Panchami 2026
pallavi
endarO mahAnubhAvu-landariki vandanamu
anupallavi
canduru varNuni anda candamunu hrdayAra-
vindamuna jUci brahmAnandamanu bhavincu vAr-
(endarO)
caraNam 1
sAma gAna lOla manasija lAvaNya dhanya mUrdhanyul
(endarO)
caraNam 2
mAnasa vana cara vara sancAramu salipi mUrti bAguga pogaDanE vAr-
caraNam 3
saraguna pAdamulaku svAntamanu sarOjamunu samarpaNamu sEyu vAr-
caraNam 4
patita pAvanuDanE parAtparuni gurinci paramArthamagu nija mArgamutOnu
bADucunu sallApamutO svara layAdi rAgamula deliyu vAr-
caraNam 5
hari guNa maNimaya saramulu galamuna shObhillu bhakta kOTulilalO telivitO
celimitO karuNa galgu jagamellanu sudhA drSTicE brOcu vAr-
caraNam 6
hoyalu mIra naDalu galgu sarasuni sadA kanula jucucunu pulaka
sharIrula I Ananda payOdhi nimagnula I mudambunanu yashamu galavAr-
caraNam 7
parama bhAgavata mauni vara shashi vibhAkara sanaka sanandana
digIsha sura kimpuruSa kanaka kashipu suta nArada tumburu
pavanasUnu bAlacandra dhara shuka sarOjabhava bhUsuravarulu
parama pAvanulu ghanulu shAshvatulu kamala bhava sukhamu sadAnubhavulu gAka
caraNam 8
nI mEnu nAma vaibhavambulanu nI parAkrama dhairyamula shAnta mAnasamu nIvulanu
vacana satyamunu, raghuvara nIyeDa sadbhaktiyu janincakanu durmatamulanu kalla
jEsinaTTi nImadi neringi santasambunanu guNa bhajanA-nanda kirtanamu jEyu vAr-
caraNam 9
bhAgavata rAmAyaNa gItAdi shruti shAstra purAnamu marmamulanu shivAdi sanmatamula
gUDhamulan muppadi mukkOTi surAntarangamula bhAvamula nerigi bhava rAga layAdi
saukhyamucE cirAyuvula galigi niravadhi sukhAtmulai tyAgarAptulaina vAr-
caraNam 10
prEma muppiri gonu vELa nAmamu dalacEvAru rAmabhaktuDaina tyAgarAjanutuni nija dAsulaina vAr-
Thanks to the net source for the lyrics.
Sunday, January 4, 2026
Tiruppavai talk Gopalam తిరుప్పావై ప్రసంగం
నేను చేసిన తిరుప్పావై ప్రసంగం
వినండి. మీ అభిప్రాయం చెప్పండి.
Friday, January 2, 2026
పెరుగు సైన్స్ - curds and Science : An article in Telugu
పెరుగు - సైన్స్
How much do you know about the curds that you eat?
పెరుగు - సైన్స్
ఈ మధ్యన నాలుగైదు రోజులుగా పెరుగు సరిగా
తోడు కోవడం లేదు. అవును మరి! నాలుగైదు రోజులుగా వాతావరణం మళ్ళీ కొంచెం చల్లబడింది.
చలికాలం అంటూ లేకుండానే ఎండకాలం తరుగుతున్న తరుణంలో మళ్ళీ కొంచెం చలి మొదలైంది.
చలి దుస్తులు తెచ్చుకున్న వాళ్లకు సంతోషం కలిగింది. వాటిని ప్రదర్శించడానికి
అవకాశం దొరికింది.
ఉన్నట్టుండి మళ్లీ చలి మొదలు కావడం
వెనుక కొన్ని కారణాలు ఉంటాయి. వాటిని పట్టించుకుంటే వాతావరణ శాస్త్రం అని
చెబుతారు. సముద్రంలో మార్పులు, అక్కడి
నుండి వచ్చే గాలిలో మార్పులు, ఆ
గాలికి కొండలు అడ్డు రావడం, ఈలోగా
మబ్బులు తయారుకావడం, మొత్తానికి
వాతావరణంలో ఉష్ణోగ్రత తగ్గడం, ఇవన్నీ
కలిస్తే వాతావరణ శాస్త్రం అవుతాయి. తత్వం చెప్పినట్టు ఇక పరబ్రహ్మమును గూర్చి
తెలుసుకొందము గాక అని మొదలు పెడితే, చాలామంది చెవులు మూసుకుంటారు. వాతావరణ
శాస్త్రం చెబుతాను అని మొదలు పెడితే ఎవరు వినరు. ఎవరూ చదవరు.
ఎక్కడ మొదలు పెట్టాము? పెరుగు
దగ్గర మొదలు పెట్టాము! మొదటి మాటల్లోనే వాతావరణ శాస్త్రంలోకి వెళ్ళిపోయాము. అందులో
బోలెడంత భౌతిక శాస్త్రం, మరింత
రసాయన శాస్త్రం కలగలిసి ఉంటాయని చెబితే, ఆశ్చర్య పడని వాళ్ళు, ఇంకేం
చెప్పినా ఆశ్చర్య పడరు. మళ్లీ పెరుగు దగ్గరికి వెళ్లిపోతాము. పాలలో, కొంచెం
పెరుగు లేదా మజ్జిగ వేస్తే మరునాటికి అది పెరుగుగా మారుతుంది. ఏం పెరిగిందని, పాలు, పెరుగుగా
మారినవి? జవాబు
వినడానికి కొంతమందికి ధైర్యం అవసరం. పెరుగు లేదా మజ్జిగలో లాక్టోబాసిల్లస్ అనే
సూక్ష్మ జీవులు ఉంటాయి. వాటి కారణంగానే పెరుగు పెరుగు అవుతుంది. కొంచెం పెరుగును
పాలలో వేస్తే, అక్కడ
సూక్ష్మజీవులు పెరుగుతాయి. విపరీతంగా సంఖ్యలో పెరుగుతాయి. కనుక దాని పేరు పెరుగు
అవుతుంది. పప్పు తినేవాళ్ళకు తాము సూక్ష్మజీవులను మహా ఇష్టంగా తింటున్నాము అని
తెలిస్తే బహుశా కడుపులో తిప్పవచ్చు. అందుకని పాలు పెరుగు లేని, వీగన్
తిండి అని ఒకటి వచ్చింది. దీని గురించి ప్రస్తుతం మనకు అవసరం లేదు. మొత్తానికి
పెరుగు తయారీలో జీవశాస్త్రం, అందులో
సూక్ష్మజీవశాస్త్రం ప్రత్యక్షంగా మనముందు పని చేస్తున్నదని అర్థం చేసుకోవాలి.
అందుబాటులో సూక్ష్మదర్శిని అనే మైక్రోస్కోప్ ఉన్నవాళ్లు ఒక పెరుగు చుక్కను స్లైడ్
మీద వేసి దాని కింద పెట్టి చూడాలి. లుక లుక లాడుతూ కావలసినన్ని సూక్ష్మజీవులు
కనిపిస్తాయి. పప్పు తినే వాళ్ళు ఇక ఆ తరువాత పెరుగు తినడానికి అనుమానం రావచ్చు.
ఇది కూడా ప్రస్తుతం మన చర్చనీయాంశం కాదు.
పెరుగులో, కనీసం పెరుగు తయారీలో, కావలసినంత
రసాయన శాస్త్రం, మరింత
భౌతిక శాస్త్రం కూడా ఉన్నాయి. పాలలో ఉండే ప్రోటీనులు, వాటిని
కలిపి ఉంచే నీళ్లు, మిగతా
అంశాలు ఒక రకంగా ఉంటాయి. సూక్ష్మజీవులు వచ్చి పెరుగుతున్నప్పుడు అక్కడి వాతావరణంలో
తేడాలు వస్తాయి. ఆమ్లాలు పుడతాయి. కనుక పాలలోని తీపి పోయి, పెరుగులోని
పులుపు మొదలవుతుంది.
ఇక భౌతిక శాస్త్రం సంగతి! సూక్ష్మజీవులు
పెరగడానికి, ఒక
రకమైన ఉష్ణోగ్రత అనుకూలంగా ఉంటుంది. ఉంటేనే అవి నిజంగా పెరుగుతాయి. అప్పుడు పాలు
పెరుగుగా మారతాయి. చలికాలం వస్తే, అవసరమైన
వేడిమి ఉండదు. కనుక పాలు తోడుకోవు. ఉత్తర భారతదేశంలో తోడు పెట్టిన పాలగిన్నెకు, స్వెటర్లు, దుప్పటి
ముక్కలు చుట్టి ఇంటి బయట పెట్టడం చాలామందికి అలవాటు. కొంచెం వెచ్చదనం కలిగి పెరుగు
తొందరగా తయారవుతుందని వారి ప్రయత్నం. మన దగ్గర ఉండే ఈ కొంచెం చలికి మాత్రమే, పాలు
తోడుకోవడం కష్టం అయితే, ఉత్తర
భారతదేశంలోని వణికించే చలిలో, సూక్ష్మజీవులు
పెరగడం, పాలు
పెరుగుగా మారడం, ఇంచుమించు
అసాధ్యం అవుతుంది. అలవాటుగా తరతరాలుగా, లేదంటే యుగాలుగా జరుగుతున్న ఈ పెరుగు
కార్యక్రమంలో పెరుగుతున్నవి సూక్ష్మజీవులు అని తెలిస్తే, అద్భుతం
అనిపించడం లేదా? అది
సైన్స్లోని ఆనందం! అడుగడుగున, చూడగల
ప్రతి అంశంలోనూ, సైన్స్
దాగి ఉంటుంది. అది అర్థం అయినప్పుడు సైన్స్ రుచి మొదలవుతుంది. అందులో ఒక ఆనందం
కలుగుతుంది. మనవాళ్లు పాత కాలంలోనే, విజ్ఞానం కన్నా అది అర్థం అయినప్పుడు
కలిగే ఆనందము అసలైన పరబ్రహ్మము అని చెప్పారు. అయితే వాళ్లు చెప్పిన పద్ధతి మరొక
రకంగా ఉండి మనకు అర్థం కాలేదు.
సైన్స్ రుచి తెలిసిన వాళ్ళు, చిన్న
పెద్ద, ప్రతి
అంశం వెనుక ఉన్న సైన్స్ గురించి వెతుకుతారు. వాళ్లకు అది ఒక అలవాటుగా మారుతుంది.
అప్పుడు రుచి మరింత పెరుగుతుంది. ప్రపంచం ఎంతో అద్భుతంగా కనబడుతుంది. ప్రకృతి
చేస్తున్న మహిమలు తెలుస్తాయి. బ్రతుకు మరింత ఆశాజనకంగా కనబడుతుంది. బ్రతుకు అర్థం
తెలిస్తే, పెరుగు
తయారయ్యే పద్ధతి తెలిస్తే గొప్పగా ఉంటుంది అన్న విషయంలో అనుమానం లేనేలేదు!
Subscribe to:
Comments (Atom)