Meghama.... Meghama.... - An Article

An old article I wrote about clouds.
There are verses written by many poets including SriSri (Srirangam Srinivasa Rao)

మేఘమా... మేఘమా...

(The photograph is by Your's sincerely. It is really big. Use it as wall paper if you like it!)

ఆషాఢస్య ప్రథమ దివసే మేఘమాశ్లిష్ఠ సానుం

వప్రక్రీడా పరిణత గజ ప్రేక్షణీయం దదర్శ

కాళిదాస మహాకవి తన కావ్యాన్ని ఆషాఢమేఘం గురించిన వర్ణనతోనే మొదలు పెట్టాడు. మేఘమంటే మనవారికి ఎంతటి గౌరవం. ఎంతటి ఆప్యాయత. ప్రేమ సందేశాలందించే సంధానకర్తగా మేఘాన్ని చూడ గలిగిన ఘనత మనవారికే చెల్లు!

మేఘాలు, వర్షాలు! ఇవి రెండు లేనిదే భరతవర్షం మొత్తం మీద హర్షం లేదు. మనవారు, వానల్లు కురవాలి వానదేవుడా, వరిచేలు పండాలి వానదేవుడా అన్నారే గానీ ఎప్పుడూ రెయిన్ రెయిన్ గో ఎవే అనలేదుగదా! వర్షం తోడిదే జీవనం. జీవనం అనే మాటకు అందుకే నీరు అనే అర్థం కూడా ఇచ్చుకున్నారు. ఇంతకూ కాళిదాసు ఆషాఢమేఘాన్ని దర్శించాడు. అతను ఉజ్జయిని వాడుగదా అదే దక్షిణానయితే, బరువయిన వర్ష మేఘాలు జ్యేష్ఠంలోనే మొదలవుతాయి. ఋతుపవనాలు దక్షిణాన ముందు వస్తాయిగదా!

కావ్యం అన్న తర్వాత ఋతు వర్ణనం లేకుండా ఉండగూడదు. అందరికీ హర్షాన్ని పంచే వర్షాన్ని గురించి, కవులు మరింత ఆసక్తితో పద్యాలు రాసుకున్నారు. ఒక్క కావ్యాలలోనే కాదు, చేతనయిన ప్రతిచోటా మేఘాలను గురించి చెప్పుకున్నారు. కాళిదాసుకు వర్షమేఘాలతో కూడిన సానువులు ఏనుగుల వలె కనిపించాయి. ఇంకొకరికి ఇంకొక లాగ కనిపించాయి.

వరాహపురాణంలో ఒకచోట మేఘాల ప్రసక్తి ఉంది. శివకేశవుల అభేదం చూపించాలి. వారిరువురి మధ్యనగల మైత్రిని నిరూపించాలి. రుద్రుడు నారాయణున్ని నాకు వాహనంగా ఉండగూడదా అన్నాడట. సరేనని విష్ణువు మేఘాల తేజిగా మారాడట. ఆ వాహనం ఎట్లున్నది?

ఘనగర్జల్ సకిలింత లాశ్రిత బలాకాల్ తెల్ల జల్లుల్ సకం

పన శంపాలతికల్ పసిండి సగతుల్ మాహేంద్ర చాపంబు మో

హన రత్నంబుల వాగెత్రాడు వడగండ్లా స్వస్రవత్ఫేనమై

తనరం దజ్జలదంబు కైరడిగముల్ ధారావిహారంబులన్

మేఘమనే గుర్రానికి గర్జనలే సకిలింతలు, మెరుపులు ఇంద్రధనుస్సులు జీను, కళ్లెం. వడగళ్లు నోటిలోని నురుగట.

మేఘం కేవలం ప్రేమ సందేశాలకు, మంచి ఉపమానాలకు మాత్రమే కాదు, శక్తికి, బలానికి కూడా ప్రతీక.

ఒక సమయమందు ప్రబల సంయుక్తి నెనసి,

తీక్షణ శక్తులతో సముద్రిక్త విలయ

భీషణ శతఘ్నికా వినిర్ఘోష సదృశ

సింహనాదంబొనర్చుచు, స్థిర నిరంత

వారిధారల గురియించు వైభవంబు

నీ ప్రభావముగాదె, నీ నియతిగాదె

నీవు మహిత ప్రభా సమన్వితవు గాదె

ఈ కవనం ఎవరిదో కనుగొనగలరా? శ్రీరంగం శ్రీనివాసరావనే ‘శ్రీశ్రీ’ గారి పద్యాలివి.

భువనత్రయారాధ్యుడైన

భానునంతటి భాస్వత్ప్రభావయుతుని

మరుగు పరుతు వనాయాస కర నిరూఢి

అంటూ ఆయన మేఘాన్ని పొగిడారు.

చంచల మనస్కత బరిభ్రమించు నేను

నిన్ను బోలితి గాని యత్యున్నత ప్రభావ

సంపన్నరూఢ వైభవములందు

నిన్నుబోలిన ధన్యుండనే...  అన్నారాయన.

మేఘం నుండి వర్షం. బయట చితచితగానున్నది, బయట లసలసగానున్నది అంటారు విశ్వనాథ సత్యనారాయణ గారు ఒకచోట. ఆ చితచిత వర్షాలెక్కడికి పోయినాయో తెలియదు. లేని చోట చుక్కకూడా లేదు. ఉన్న చోట వరదలు. ఎడతెరిపి లేకుండా పడే వానలెలాగుంటాయి?

మిగుల జగంబు బగ్గడిల మించె దదుద్ధత వృష్ఠి యద్భుతం

బగుచు ఘనాఘనౌఘ సమదగ్ర నిరర్గళ ఘర్ఘరార్భటీ

లగన ఘనోచ్ఛల జ్జల ఝళంఝళ నిర్జర జర్జరీ భవ

న్నగ విగలచ్ఛిలా ఘనఘనాఘన ఘోషణ భీషణంబుగన్

అర్థం మాట అటుంచి, ఈ పద్యం ఒక్క గుక్కలో చదివి పూర్తి చేస్తే, పెద్ద వర్షం కురిసి ఆగినట్టు లేదూ. వర్షం సన్నని తుంపరలతో మొదలవుతుంది. ఆ తరువాత మెరుపులు, ఉరుములు, జడివాన గగ్గోలయి, జగము బగ్గడిలుతుంది. ఏమయి పోయినాయీ వర్షాలు? ఎక్కడికి పోయినాయీ మేఘాలు? ఈ పద్యం వ్రాసిన ప్రాచీన కవి ఎవరో (నాకు) తెలియదు.

గొడుగు లేకుండా బయలుదేరితే, తడిసి మోపెడవుతుంది. పొరపాటున గొడుగు తీసుకెళితే, మోత బరువవుతుంది, కృష్ణదేవరాయలు ఆనాటి వర్షం వల్ల వంటకు కష్టపడే ఇల్లాలి గురించి ఎంత కమ్మని పద్యం రాశాడు?

ఇల్లిల్లు దిరిగ నొక్కింతబ్బు శిఖి, యబ్బెనేనింటిలో బూరియిడి విసరక

రాజదు, రాజిన రవులుకో ల్వాసాల గాని కల్గదు, మరిదాన గలిగె

నేని, గూడగుట మందైన బెన్పొప్ప సుఖభుక్తి సేకూరదా భుక్తి కిడన

బ్రాగ్భోక్తలకె తీరు, బహునాన్నము, దీరనారులకొదవు బునఃప్రయత్న

మాజ్యపట ముఖ్య లయమెన్న రాలయాంగ

దారులయమెన్న రంతిక కారజనిక

పచన నాంధో గృహిణి రామి బడుక మరుడు

వెడవెడనె యార్ప నొగిలి రజ్జడిని గృహులు

ఆ జడి (అజ్జడి) వాన మొదలయిందంటే, నిప్పులు దొరకవు. దొరికినా రాజుకోవు. రాజినా రగులుకునేవి ఆశలే గాని మంటలు కావు. వంటయినా సరే, పొగ వల్ల సుఖంగా భోంచేయడానికి ఉండదు. తిన్నా, ముందు తిన్నవారికే కూరలయి పోతాయి. ఇక ఆడవాళ్లు మరీ నూనెగుడ్డలు, ఇంటి వాసాలు పొయ్యిలో పెట్టి, నానా తంటాలు పడుతుంటే, తిని పడుకున్న గృహమేధి, ఇంకా రావేమిటంటాడు.

రాయలవారు రాజభవనంలో ఉండి రాసిన కవితలా ఇవి? పల్లెటూరి జనజీవితంలోకి ఎంతగా దూసుకుపోతే, ఈ సంగతులన్నీ తెలియాలి!

ఇప్పుడిలాగుంది కానీ, కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం కూడా వాన పడిందంటే పల్లెలో, సంగతి అచ్చం రాయల వారి పద్యమే కదా!

మనది వర్షాధార ఆర్థిక వ్యవస్థ. అందుకే అలనాటి నుండి మనవారు వర్షాలను, మేఘాలను అంతగా ఆదరిస్తున్నారు. మధ్యలో ఏం లోపమయిందో గానీ, మేఘాలకు మాత్రం మనమీద కనికరం లేకుండా పోతున్నది. 

Sherlock Holmes in Telugu

I am proud to present four books of Sherlock Holmes series in Telugu.
I translated them as a tribute to my father.
The books already have created some ripples.
Not because of me though!
Holmes is unparalleled!

Here you go with a link to see and buy the books.

http://kinige.com/kbook.php?id=7084

http://kinige.com/kbook.php?id=7084

New Leaf - New Hope

Old Humor

A Cartoon by Talisetti Rama Rao,

name he gave to the cartoon is Vadagalla Vana, rain with hail!

The above cartoon and the joke are from a magazine Anandavani 1950!

Company manager came into the parcel room on some work. A boy was sitting there on a box smoking beedi and and whistling. 

Manager was angry and asked him "What is your salary?"

"Twenty five rupees Sir," said the boy after saluting.

"Here, Take this twenty five, You don't have to come to work any longer" said the manager. Boy took the money.

later, manager went to his room, asked for the Head Clerk and inquired about the boy.

"Sir, He is working in another company. He came to deliver a parcel" said the clerk.

Got it?

Volumetric Painting

(Download and use it as wall paper if you like!)

Invention - Innovation

What drives invention? Sometimes, it’s back pain. Here’s how to prime your own creativity to make something new.

When Pagan Kennedy was writing her Innovation column for The New York Time Magazine, she and her editor would come up with intriguing discoveries or objects, and then she would look backward to figure out how they were created — and by whom. “I started noticing that a lot of the ideas didn’t come from professional inventors or engineering classes,” Kennedy says. “They came from people who were in a position to see a problem that needed fixing in a very personal way.” Kennedy collects some of those remarkable stories in her bookInventology: How We Dream Up Things That Change the World. We asked Kennedy to cull some of the fundamental traits and conditions that lead to brilliant creativity.

Your aching back, or that pinch in your neck, could push you to greatness.Jake Stap was having a heck of a time getting the kids to pick up tennis balls when he ran camps in Wisconsin in the 1960s. The onus fell on him, causing severe backaches. He was feeling desperate. He needed to solve the problem. “A key to Stap’s invention is that the frustration had to be of long duration,” Kennedy says. “If it’s short, then a half solution would do fine. But the dread of the next summer forced him to think past half-solutions.” Stap put a tennis ball on the passenger seat of his car and spent the winter looking at it, playing with it, and considering solutions to the problem, including a retractable arm, until he came up with the now-ubiquitous metal-basket tennis ball hopper. Similarly,Bernard Sadow, a luggage company executive, was toiling through an airport in the early ‘70s lugging two suitcases. He noticed airport workers pushing a machine on a dolly, giving him the idea that he could ease his load by putting wheels on his suitcases. But his solution — a sort of leash that pulled a bag — was still clunky, especially if you had to go around a sharp corner. About a decade later, pilot Robert Plath, who also spent much time huffing through airports, came up with a better solution — wheels on one edge of a bag, with a rigid handle that could be extended.

Keep an open mind, and you just might stumble on to something. In her book, Kennedy cites a study that found that more than 50% of patent owners credited a serendipitous event for their invention. In other words, inventors were not aiming to create what they ended up creating. But because they were open to what was around them, they made great discoveries. In the early ‘80s, NASA engineer Lonnie Johnson was tinkering to see if a heat pump could use water instead of freon when he tested a nozzle and noticed that it projected water in a “cartoonish” way, which reminded him of a child’s water gun. The Super Soakerwas born.

Love conquers all. Kennedy noticed that passion was a key component in the discoveries made by Stap, Johnson and other inventors. “They fall in love with it. And the love is what keeps them going,” she says. Often, a discovery becomes a “favorite party trick,” which the inventor shows off to friends. They think about it day and night. “It doesn’t feel like work. They see the possibility and they are motivated,” which drives them all the way through the arduous process of development and, eventually, certifying a discovery.

No inventor is an island. Kennedy found that an essential ingredient to many inventions was that they were forged through communication with a community. Serial inventor Dick Belanger kept a book he called, “Dick’s book of dumb ideas,” which included a fogless bathroom mirror, a tennis ball inflater and a hot dog-shaped hamburger. He bounced the ideas off friends and family. Eventually, they helped guide him toward pursuing his idea for a no-spill sippy cup that used an air vacuum to trap water inside. Fellow parents helped fine-tune his cleverly designed cup. “For Belanger, feedback was most important in helping him avoid ideas that were likely to fail or fizzle,” Kennedy says.

It’s easier than ever to get your new product made. We are living in an era when the barriers to innovation are disappearing. “You have more inventive tools on your phone than what the top engineers at Bell Labs had in the 1960s,” Kennedy says. China’s manufacturing city of Shenzhen has become an accessible hub where inventors can find factories primed to produce new electronics and objects — like those myriad variations on the selfie stick. 3D printers make prototypes affordable and accessible. And, like never before, manufacturers and pop-up factories around the world are motivated to work with individuals and small companies that can get financing through crowdfunding and venture capital. “My job used to be so hard,” independent inventor Chris Hawker told Kennedy. In the 1990s, when Hawker was working on an algae scraper for fish tanks, he spent days on research, writing down phone numbers and then calling factories. Now, he said, “I can just get on Alibaba,” and look up articles on Wikipedia and talk to people in minutes to research and source component parts. “Invention is being reinvented,” Kennedy says.

Shadow - Folk Story

Rabbit lived alone in his tipi—alone except for his grandmother. Every morning Rabbit went out to hunt with his bow and arrows and always someone long and black followed his footstep. Whenever Rabbit looked back, the long black one was there. Rabbit could not shake him. It seemed as if he were stuck to Rabbit’s heels.

Rabbit was scared of whoever was following. He said to himself: “I will get up very early, before that long, black fellow.” But it was no use. The stranger kept dogging his trail. This went on day after day. Rabbit was angry. One evening, after he came home, he made himself a snare out of his bowstring.
“Why are you doing this?” his grandmother asked.

“Because someone is always following me,” Rabbit answered. “I am fed up with this. I will trap him.” He put the snare along his footprints.

In the morning, when Rabbit checked his snare, he saw that he had caught something. It was blindingly bright and very hot. He ran back to his tipi. “Grandmother,” he said, “I have caught something terribly bright and scorching. I am afraid of it. But I want to get my bowstring back.” He took his knife and went to where his snare was.

The thing he had caught in his trap was very angry. It shouted: “You no-good fellow, how dare you set a snare for me? Cut me loose at once or I’ll burn you to ashes!”

Rabbit wanted to obey but was afraid to come too near. The thing was so hot that already the grass around it was smoldering. “Who are you?” Rabbit asked.

“They call me Sun,” the glowing thing answered. “Why do you keep standing there with your mouth open? Miserable oaf, use your knife to cut me loose. Hurry!”

Rabbit crept near to the thing on his belly, stretching his arm, holding the knife as far out as he could. Quickly he cut the bowstring. At once Sun rose into the sky and lit up the world. Of course, the somebody who had followed his footsteps had been his own shadow. Coming so near to Sun, Rabbit had been burned between his shoulder blades. Ever since then he has a dark, reddish spot there.